içimde bir eksiklik var.
ne olduğu dışarıdan şöyle bir bakınca anlaşılıyor.babam.kahrolası hayatın yüzünden.işten atılmalar siyasi düşünceleri derken parasız pulsuz kaldık ortalarda.adamda ne yapsın bunun üzerine başvurdu İsviçre konsolosluğuna.ama öyle bir başvurdu ki ilk başta kabul etmeseler de dava açıp ikincide doğru hava alanına.neden mi?artık babam isviçreye gidip bizim için zemin hazırlayacaktı ve bizde oraya gidecektik.işte eksiklik ortada babam isviçrede.peki bu eksiklik bir anda aklıma nasıl geldi?sabah 11:30 da kalktım.babam olsaydı kesin 9:00 da hadi kalk derdi.kalktığım gibi bilgisyar başına geçtim.babam olsaydı önce kitap oku derdi.kahvaltı bile yapmadım.babam olsa acaba ne derdi.işte bu gün kalktığımda bide üstüne babamın resmini karşımda görünce bunlar aklıma geldi.kimi görüyorum baban aradımı babandan haber var mı?falan da filan.önceden bile bu kadar sormazlardı.şimdi gidince sormaya başladılar. neden mi?valla açık konuşuyum biraz kıskançlık var biraz düşmanlık.babamın siyasi görüşüne takıp kaldılar.kendileri bişeyi ezberlemişler bu doğru diyolar başka görüşleri dikkate almıyorlar.mesela bizim bi akraba babamı sevmiyo diye benide sevmiyo.çocuklarının benimle muhatap olmasını istemiyor.sanki ben onlara aşığım.zaten buradan gitmek istiyorum .bizim bi çevremiz var öyle böyle deil.dedikoducu,cahil,kıskanç bir çevre.işte bunların yüzünden nefret ettim buradan.acaba bunları babama anlatsam ne derdi? Başlardı yine o uzun konuşmalarına.eğitir öğretir ne yapıp edip daha iyi bir durumda olmam için uğraşırdı.zaten geçen msn de konuşurken bir ağladım bir ağladım.işte o zaman anladım babanın değerini.işte o zaman söyledim bunu:KEŞKE BABAM YANIMDA OLSAYDI…